Kolombiya'dan Latin Amerika'ya Radikal Çağrı: Ortak Orduyla Uyuşturucuya Karşı Tam Egemenlik
Kolombiya Cumhurbaşkanı Gustavo Petro, Latin Amerika ülkelerine uyuşturucu kaçakçılığına karşı ortak mücadeleyi güçlendirmek ve bölgesel egemenliği tahkim etmek amacıyla "ortak bir ordu kurulması" çağrısında bulundu. ABD merkezli X şirketinin sosyal medya platformundaki hesabından yaptığı kritik paylaşımlar ve ülkesindeki Cartagena şehrinde gerçekleşen önemli bir etkinlikte dile getirilen bu tarihi teklif, bölgedeki organize suçlara ve dış müdahalelere karşı yeni bir dönemin sinyallerini veriyor.
Petro'dan ABD'ye Net Uyarı: "İşgal Bahanesi"ne Geçit Yok
Cumhurbaşkanı Petro, çağrısının ardındaki derin endişeleri açıkça dile getirdi. ABD'nin bölgeyi işgal etmek için uyuşturucu örgütlerini bahane olarak kullandığına dikkat çeken Petro, özellikle narkotik grupların silahsızlandırılması gerektiğini vurguladı. Narkotik kaçakçılarının neden olduğu zarara dikkati çekerek şu çarpıcı ifadeleri kullandı: "Narkotik ticaretine adanmış olanlar, saldırı için mükemmel bahane haline geldiler. Bir anda ve işgalin yarattığı tüm türbülansa rağmen, Latin Amerika orduları olarak, kimseye faydası olmayan bu bahaneyi ülkelerimizden çıkarmak için bir araya gelmemiz gerekiyor."
Petro, Latin Amerika'nın kendisini istikrarsızlaştıran bir aktöre karşı kesinlikle savunması gerektiğini vurgulayarak, bu durumun halklarının, silahlı kuvvetlerinin ve devletlerinin birliğini zorunlu kıldığını sözlerine ekledi. Bu birliktelik, hem iç güvenlik sorunlarını çözme hem de dış müdahalelere karşı ortak bir duruş sergileme kapasitesini artırmayı hedefliyor.
Bölgesel Güvenlik Ağındaki Çatlaklar: Karteller, FARC ve ELN Ekseni
Petro'nun çağrısı, Kolombiya'nın yıllardır mücadelesini sürdürdüğü uyuşturucu kaçakçılığı sorununa bölgesel bir çözüm arayışının kritik bir parçası olarak öne çıkıyor. Cartagena'daki açıklamaları ve X platformundaki mesajları, özellikle kartellerin ulusötesi faaliyetlerine karşı mevcut güvenlik mekanizmalarının yetersiz kaldığı yönündeki eleştirileri de beraberinde getiriyor. Ancak bu çağrı sadece uyuşturucuyla mücadeleden ibaret değil; aynı zamanda bölgedeki karmaşık siyasi ve güvenlik dengelerini de yansıtıyor.
Bu bağlamda Cumhurbaşkanı Petro, ABD'nin Venezuela'ya yönelik askeri müdahalesi sonrası, eski Kolombiya Devrimci Silahlı Güçleri (FARC) çatı örgütü Estado Mayor Central (EMC) elebaşısı Ivan Mordisco'nun, ABD'nin Venezuela'ya askeri müdahalesine "sert" tepki göstererek silahlı isyancı örgüt Ulusal Kurtuluş Ordusu'na (ELN) yaptığı ittifak teklifine de sert tepki gösterdi. Petro, "Bay Ivan Mordisco'nun önerdiği ittifak ne Venezuela'yı, ne Kolombiya'yı ne de Latin Amerika'yı savunuyor, tam tersine işgal için bir bahane oluyor ve hatta seçimleri sabote etmek ve seçim özgürlüğünü engellemek için kara paralar bile dolaşıyor" açıklamasında bulundu. Bu açıklama, bölgesel aktörlerin iç ve dış tehditlere karşı kendi güvenlik stratejilerini belirleme arayışını ve bu süreçteki derin ayrılıkları net bir şekilde ortaya koyuyor.
Latin Amerika'nın Uzun Soluklu Mücadelesi: Tarihsel Bir Bakış
Latin Amerika, uzun yıllardır uyuşturucu kaçakçılığı, kartel şiddeti ve dış müdahalelerle mücadele eden bir coğrafya olmuştur. 1980'lerden bu yana ABD'nin öncülüğünde yürütülen ve genellikle "Narkotik Savaşı" olarak bilinen politikalar, bölgede hem askeri varlığı artırmış hem de yerel güvenlik güçlerinin kapasitesini şekillendirmiştir. Ancak bu mücadeleler, çoğu zaman istenen sonuçları vermeyerek uyuşturucu rotalarını ve üretim merkezlerini dönüştürmüş, yoksulluk ve istikrarsızlık sarmalını daha da derinleştirmiştir. Geçmişte bölgesel entegrasyonu hedefleyen Mercosur, UNASUR veya CELAC gibi girişimler olsa da, güvenlik alanında böylesine kapsamlı ve doğrudan bir "ortak ordu" çağrısı nadiren yapılmıştır. Petro'nun bu radikal çıkışı, mevcut güvenlik mimarisinin yetersiz kaldığı ve yeni, daha özgün çözümlerin aciliyet kazandığı yönündeki yaygın kanaati güçlendiriyor.
Ortak Ordunun Anlamı ve Zorlu Denklem
Önerilen ortak ordu fikri, Latin Amerika ülkelerinin kendi topraklarındaki uyuşturucu operasyonlarına ek olarak, sınır ötesi operasyonlarda daha koordineli hareket etmelerini sağlayabilir. Bu, istihbarat paylaşımından operasyonel desteğe, eğitim programlarından ortak harekat planlamasına kadar geniş bir yelpazeyi kapsayabilir. Daha önce benzer bölgesel güvenlik inisiyatifleri tartışılmış olsa da, Kolombiya'nın bu denli net bir 'ortak ordu' çağrısı yapması, konuyu yeniden en üst düzeye taşıdı ve bölge başkentlerinde geniş yankı buldu.
Bölge güvenlik analistleri, böylesine bir ortak gücün kurulmasının lojistik, finansman ve özellikle ulusal egemenlik konularında ciddi zorluklar barındırdığını belirtiyor. Ülkelerin kendi ulusal güvenlik politikalarından taviz verme isteği, bütçesel katkılar ve operasyonel koordinasyon gibi konular, bu tür bir yapının hayata geçirilmesinde aşılması gereken temel engeller olarak öne çıkıyor. Ancak, uyuşturucu trafiğinin yarattığı istikrarsızlık ve şiddet sarmalının boyutları göz önüne alındığında, "radikal çözümlerin masaya yatırılması kaçınılmaz hale geldi" değerlendirmesi yapılıyor.
Yarının Latin Amerikası: Bölgesel Güç Dengeleri ve Küresel Etkileşimler
Kolombiya'dan gelen bu stratejik çağrı, Latin Amerika'da uzun süredir tartışılan bölgesel entegrasyon ve güvenlik özerkliği arayışlarına yeni ve iddialı bir boyut kazandırıyor. Ortak bir ordunun kurulması, ABD'nin bölgedeki geleneksel güvenlik hegemonyasına karşı önemli bir meydan okuma olarak da yorumlanabilir. Böyle bir oluşum, uyuşturucu kartellerine karşı daha etkin bir caydırıcılık sağlamanın yanı sıra, bölgesel aktörlerin dış müdahalelere karşı daha ortak, güçlü ve bağımsız bir duruş sergilemesine de zemin hazırlayabilir.
Ancak bu radikal adımın, Latin Amerika ülkeleri arasındaki derin siyasi farklılıkları ve ulusal çıkarları tek bir çatı altında toplama kapasitesi büyük bir soru işareti. Başarılı olması durumunda, bölgenin uluslararası arenadaki ağırlığını önemli ölçüde artırabileceği ve güvenlik mimarisini kökten değiştirebileceği öngörülüyor. Başarısızlık ise, mevcut krizleri daha da derinleştirerek bölgeyi yeni istikrarsızlık döngülerine itme riskini barındırıyor ve uluslararası güç dengelerinde yeni kırılmalara yol açabilir.
